ลิซ่าบาร์เบอร์ ค่อนข้างโชคดีในชีวิตแต่งงานของเธอ เธอแต่งงานกับผู้เล่นดาวเด่นของ NFL Ryan Fitzpatrick และทั้งคู่มีลูกหกคนระหว่างกัน
พวกคุณหลายคนไม่สามารถเข้าใจถึงระดับความกดดันที่ Liza รู้สึกได้เนื่องจากการแต่งงานของเธอกับ Ryan แต่เราควรเรียนรู้วิธีที่เธอจัดการทั้งหมดและดูแลสามีที่มีชื่อเสียงของเธอให้ดี
แองเจลิน่า โพลิคาร์โปวา เอจ
วันนี้เรามาเรียนรู้เกี่ยวกับชีวิตการแต่งงานของพวกเขาและใครจะรู้คุณอาจได้เรียนรู้วิธีจัดการชีวิตคู่ของคุณเช่นเดียวกับเธอ
การแต่งงานเป็นสายใยที่ผูกจิตวิญญาณสองดวงให้เป็นหนึ่งเดียว หมายความว่าแม้จะมีราคาเท่าไหร่ทั้งคู่ก็จะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อที่จะรักษาความสามัคคีที่ดีต่อกัน
หากคุณอยากรู้ว่าลิซ่าดูแลชีวิตคู่ของเธออย่างไรให้อ่านประโยคข้างต้นแล้วคุณจะรู้ว่าเธอดูแลชีวิตแต่งงานของเธอกับดาราดังอย่างไรอันอย่างไร
ทั้งคู่ผูกปม 24 มิถุนายน 2549 หลังจากคบกันประมาณหนึ่งปี ในช่วงปีใหม่ของเขาทั้งคู่เริ่มออกเดทและพวกเขารู้ว่าพวกเขาแบ่งปันอะไรบางอย่างมากขึ้น
พวกเขามีบัญชีธนาคารร่วมกันเนื่องจากทั้งคู่ได้ตัดสินใจผูกปมในไม่ช้า มันเป็นเพียงเรื่องของเวลาก่อนที่พวกเขาจะแลกเปลี่ยนแหวน
มีคู่วิทยาลัยจำนวนไม่น้อยที่ไปตลอดทางเหมือนที่ไหนสักแห่งเนื่องจากการเลือกอาชีพที่แตกต่างกันทั้งคู่จึงแยกทางกันโดยไม่ได้ตั้งใจ การแต่งงานเป็นเหมือนความฝันอันไกลโพ้น
แต่โชคดีสำหรับ Liza เพราะเธอแต่งงานกับแฟนหนุ่มที่วิทยาลัยอย่างมีความสุข คู่ พบกันครั้งแรก ในขณะที่ทั้งคู่กำลังศึกษาอยู่ในมหาวิทยาลัย Harward อันทรงเกียรติ
มันเป็นรักแรกพบสำหรับไรอันเพราะเขาเป็นคนที่ขอให้ไลซ่าออกเดท เด็กมหาลัยขี้อายและเอาแต่ใจใช้ความตั้งใจและแรงทั้งหมดของเขาในขณะที่ถามหญิงสาวในฝันของเขา
นักเตะดาวรุ่งยังแสดงความรักและเคารพต่อภรรยาของเขาในขณะที่เขาสวมแหวนแต่งงานแม้ว่าการแข่งขันจะดำเนินไป
ในระหว่างการสัมภาษณ์หลังการแข่งขันผู้เล่นแสดงความรักต่อภรรยาของเขาขณะที่เขาจูบแหวนและพูดว่าเขารักภรรยาของเขา
คู่ที่สวยงามแบ่งปันเด็กหกคนระหว่างพวกเขา ทั้งคู่เป็นพ่อแม่ที่น่าภาคภูมิใจของเด็กชายสองคน Tate Fitzpatrick, เบรดี้ฟิตซ์แพทริค และสี่สาว Lucy Fitzpatrick, Zoey Fitzpatrick, รูบี้ฟิตซ์แพทริค, และ Maizy Fitzpatrick .

เมื่อใดก็ตามที่ Ryan ออกไปเล่นให้กับทีมฟุตบอล NFL ของเขา แทมปาเบย์ไฮเวย์ , ลิซเป็นคนที่ดูแลลูกทั้งสามคน เธอเป็นแม่ที่เอาใจใส่มากและการดูแลลูก ๆ เป็นสิ่งสำคัญที่สุด
เราหวังว่าครอบครัวจะอยู่อย่างนี้ไปอีกหลายปีข้างหน้า
